-
• เป็นวัยรุ่นมันเหนื่อย
โดย radiz เมื่อ 2008-06-21 22:35:56
เด็กชายคนหนึ่งอายุประมาณ 15 ขวบ กำลังถือ Macbook Pro เดินวนอยู่ใน True Cafe Siam Paragon พร้อมเพื่อนเดินตามหลังอีก 4 - 5 คน เป็นขบวน ผมมองด้วยความสงสัย ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า 3 รอบได้ ทีแรกนึกว่าหาที่นั่ง แต่ว่าที่นั่งมันก็ว่างเยอะนี่นาอะไรของเขาหว่า หรือ เขากำลังตรวจสอบ node ของ WI-FI ว่าบริเวณไหนแรง ละสายตาจากเด็กกลุ่มนั้น ก็มีเด็กผู้หญิงอีกสองท่าน อายุราว ๆ 14 ขวบ เดินเข้ามาทางโต๊ะที่ผมนั่ง พร้อมคุยกันด้วยท่าทาง แปลก ๆ แต่คิดว่าน่าจะ copy ท่าทางของอิสตรีชาวเกาหลี ที่เห็นใน มิวสิควิดีโอ หรือ ละครรักที่เรามักจะเห็นทุกครั้งเวลาเปิดโทรทัศน์ ไม่ว่าจะการแต่งหน้า ผม และ การแต่งตัว ในมือมีกระเป๋าโน๊ตบุคกันคนละใบ ก็น่าจะแพงอยู่ แล้วก็มาเลือกนั่งตรงโต๊ะข้าง ๆ ผมพอดีทีแรกติดว่าขยันดีจังคงมานั่งทำรายงานกัน ที่ไหนได้ผิดคาด เปิดเครื่องต่อเนทได้ปุ๊บ เปิดเวปขายเสื้อผ้า แล้วนั่งเมาท์กันคนละจอเลย โอ้วววว ... เดี๋ยวนี้เขาพัฒนาแล้ว
สัก 5 นาทีผ่านไป ผมลุกไปซื้อชาเขียวทาน เพราะคอแห้งแล้วที่คุยกับลูกค้า ... นั่นแน่ กำลังคิดแบบนี้ใช่ไหม? นี่ขนาดมึงมาหาลูกค้ายังมีเวลาสังเกตพฤติกรรมมนุษย์อีกนะ เอาน่ะนิดนึงเพราะวันนี้มันทำให้ผมสงสัย ว่าทำไมที่นี่มันคลาคลั่งไปด้วยเด็ก ๆ ม.ต้น และ ม.ปลายเต็มไปหมด ระหว่างทางที่เดินไปซื้อชาเขียวนั้นก็ได้เห็นน้องที่ถือ Macbook Pro เมื่อกี้กำลังนั่งเปิด Clip ของ Leah Dizon ดูกับเพื่อน ๆ อยู่ อืมนะ ... พอกลับมาที่นั่ง ก็มีวัยรุ่นอีกกลุ่มมานั่งข้าง ๆ พร้อมทั้งโวยวายเสียงไม่ได้ศัพท์ จนพวกผมต้องหยุดคุยเรื่องงานหันไปมองพวกเขา มากันประมาณ 8 คน ดู ๆ แล้วน่าจะประมาณ 16 - 17 ขวบ ผู้ชายก็โวยวายถามผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งอยู่นั้นว่า
ตกลงเธอจะเลือกครบใครว่ามา
เธอคนนั้นก้มหน้าก้มตาเงียบสักพักระหว่างนั้น ผู้ชาย และ เพื่อน ๆ ของเขาก็รุมกระหน่ำคำถามต่าง ๆ นา ๆ ฟังไม่ได้ศัพท์ แต่ขอโทษนะมันดังมากเลยจนพวกผมต้องหันไป แล้วสุดท้ายเหมือนน้องผู้หญิงทนไ่ม่ได้ตอบออกมาว่าเราชอบน้องเขา เราเห็นเขาก่อนเธอ และ เราก็เป็นคนเดินไปขอเบอร์โทรเขาเองด้วย เราคุยกับเขาแล้วเรามีความสุข และ เราก็เคยเจอพ่อแม่เขาแล้วด้วย
ทุกคนเงียบไปพักนึง สายตาโต๊ะ อื่น ๆ พลันก็จับจ้องมา ผู้ชายก็ตอบกลับว่าเอาอย่างนั้นใช่มั้ย โอเค เคลียร์ !!! เราไปกินข้าวกันเพื่อน ๆ
ผมนี่งงเลย นึกว่าจะมีฉากต่อสู้เกิดขึ้นกลางร้านกาแฟ เออนะดีว่ะ ความสัมพันธ์มันเปลี่ยนได้รวดเร็ว เอาเถอะช่างๆ มันจบไปแล้ว คุยงานกันต่อ ซักพักได้ยินเสียงลอดมาจากทางด้านขวาว่าDo you know what those guys they talking about?
โต๊ะติด ๆ ติดกันเลยแบบหลังชนกัน เป็นหนุ่มเกาหลี กำลังจีบสาวไทย แต่กลับจะให้สาวไทยแปลสิ่งที่ได้ยินพวกผมคุยให้ฟัง ผมเลยหันไปมองหน้าเขาทั้งคู่ ด้วยสายตาหาเรื่อง (คิดในใจ เขาก็คงอยากสังเกตพฤติกรรมมนุษย์เหมือนที่ผมทำน่ะแหละมั้ง แต่นะพี่ มันเผาขนไปหน่อยไหมครับ?) -
• สัมพันธ์ - ร้านเหล้า
โดย radiz เมื่อ 2008-06-04 12:56:54
ทุกวี่วัน ชีวิตผมจะไปจะมา ผมผ่านร้านเหล้า 2 - 3 ร้านที่วัยรุ่นแถบรัชโยธินนิยม มานั่งร่ำสุรากันเรื่อยไปเสมอ ๆ มันก็ไม่มีอะไรมากมายหรอกครับ ก็แค่ร้านเหล้า ที่เป็นศูนย์รวม คนที่อยากมากินเหล้า คนที่มาเมาบรรยากาศ คนที่มาหา fakeภรรยา คนที่มาหา fakeสามี คนที่มาหาสตรีเพื่อที่จะให้เธอริดรอนเงินในกระเป๋า ไอ้เรื่องพวกนั้นมันคงไม่ได้สลักสำคัญอะไรเพราะมันเป็นเรื่องธรรมชาติของสังคมไปแล้ว
สังคมมันฟอนเฟะ
แต่คนดีดี ที่แบบไปนั่งเอาบรรยากาศมันก็มี แต่คิดว่ามากกว่า 65% คงมามั่ว
อย่างเบื้องต้นเสียมากกว่า สิ่งที่ผมฉงนแปลกใจก็คือ กี่ครั้งที่มองเข้าไปกี่ทีกี่ที มันหาคนวัยทำงาน หาเช้าเมาค่ำ อย่างพวกผมที่น่าจะมีเงินกินเหล้าโดยไม่เดือดไม่ร้อน นั้นยากเสียนี่กระไร บางโต๊ะก็มีแต่อิสตรีหน้าตาไฉไลนั่งอยู่ทั้งโต๊ะ แต่ทั้งหมดนั้นท่าทางจะเรียนปี 1 - 2 กับสายตามองหาเหยื่อที่จะมาให้เธอหลอกเลี้ยงพวกเธอสักหน่อยในขวดต่อไป ลงทุนขวดแรกพอ ขวดต่อ ๆ ไปก็หว่านเอา ให้มันแตะนิด แทะหน่อยจะเป็นไร ยังไงก็ระวังเจอพวกเอาจริงนะครับ เพราะ 2 ปีที่อยู่แถวนี้มา เห็นผู้หญิงโดนจิกหัวลากขึ้นรถไปหลายคนแล้ว ถึงจะร้องกรี๊ด ๆ ลั่นถนนก็เถอะ โอกาสที่คนจะช่วยทันนั้นมีน้อย Taxi มันอาจจะคิดว่าเป็นแฟนกันไม่อยากยุ่งก็ได้ หรือ บางทีอย่างผมเนี่ยได้ยินเสียงกรี๊ดก็ไปยืนดูที่ ระเบียงห้องไอ้จะวิ่งไปช่วยก็กะไร จากห้องผมวิ่งไปถึงตรงนั้น คุณคงโดนลากขึ้นรถไปไหนต่อไหนแล้ว (ความจริงมันโหดร้าย ยังไงจะทำอะไรก็คิดนิดนึง วัยรุ่น)ผมเคยมานั่งคิดว่าเอ้อ แปลกไปขนเงินกันมาจากไหนกันนักหนาวะ แต่คำตอบที่มักจะเจอเสมอ ๆ (ที่ตอบตัวเอง คือ ช่างมันเถอะ พ่อแม่เขาจะขี้ จะเยี่ยวออกมาเป็นเงิน เป็นทอง ก็ช่างหัวมัน ไม่เกี่ยวอะไรกับกูซักหน่อย) แต่จู่ ๆ ก็คิดถึงคำนี้ขึ้นมา
สัมพันธ์ - ร้านเหล้า
คำคำนี้มันผุดขึ้นมาในหัวสมองผมได้ไง มาตอนไหน จำได้เลาเลาว่า มันเกิดขึ้นมาตอนที่ผมเห็นเด็กผู้ชายคนนึง นั่งร้องไห้พลาง อาเจียนไปพลางอยู่ที่ข้างถนน บริเวณศาลพระภูมิหน้าเมเจอร์รัชโยธิน โดยมีเพื่อน ๆ ยืนอยู่เคียงข้าง คอยปลอบใจ ผมเดาว่าไอ้น้องนี่มันอกหักแน่ ๆ มันทำให้ผมลืม ภาพความโสมมเลวร้าย สังคมฟอนเฟะ ไปชั่วขณะ มันทำให้ผมยิ้มเล็ก ๆ ว่าเอ้อ ถึงมันจะเมามันก็เมาแบบว่ารู้ว่าต้องหาเพื่อน ๆ มาดูแลมัน เพื่อน ๆ ก็มีกระจิตกระใจมาดูแลเพื่อน แล้วก็ลากเพื่อนกลับเมื่อรู้ว่าถึง ลิมิต มันอาจจะดูงี่เง่า แต่ว่าบางครั้งน้ำเมามันก็ช่วยได้ อย่างไรก็อยากให้มันอยู่บนสติ
กินมันอย่าให้มันกินเรา -
• สังคมมันฟอนเฟะ
โดย pornAntha เมื่อ 2008-05-16 23:34:55
ทีวี ที่มีแต่ละครน้ำเน่า ข่าวหนังสือพิมพ์ ที่มีแต่ศพและหน้านักการเมือง (น้ำเน่าพอๆ กับละคร) ขึ้นหน้าหนึ่ง อินเตอร์เน็ตที่มีแต่คลิปโป๊ วัยรุ่นที่เวลาส่วนใหญ่เสียไปกับเว็บโชเชียลเน็ตเวิร์คเพื่อโพสต์คำว่าสวัสดีทั้งวัน ร้านหนังสือที่ถูกจองชั้นวางด้วยหนังสือฮาวทู
ทีวี ที่มีรายการสร้างสรรค์สาระ ข่าวหนังสือพิมพ์ที่ถกเรื่องการเมือง ปากท้องประชาชน เป็นกระบอกเสียง อย่างเข้มข้น อินเตอร์เน็ตที่เป็นแหล่งแสวงหาความรู้ชั้นดี วัยรุ่นที่ส่วนใหญ่ใส่ใจการเรียนและรักการอ่าน ร้านหนังสือที่มีหลากหลายประเภทของงานเขียนให้เลือกเสพ
มันสับสน ปนเป แยกกันไม่ออกว่าเราอยู่จุดไหนของวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคนกันแน่ อะไรที่เราจะเอาเปรียบสังคมได้ ทำไปเลย เห็นด้วย สิ่งดีๆ มันทำยาก แรงต้านมันเยอะ สั้นๆ ง่ายๆ เร็วๆ รวยๆ แบบไม่ต้องคิดมาก ทำแล้วได้เงินดีกว่า อะไรทำงานๆ คิดเยอะๆ ค้นคว้าเยอะๆ มีหลักการ ทำไปหาพระแสงของ้าวทำไม มันไม่มีใครสนใจหรอก ทำไปก็เสียเวลาชีวิต
ถ้าเราสามารถ หยิบยื่นโอกาส สร้างองค์ความรู้เล็กๆ น้อยๆ ค่อยๆ ก่อต่อสังคม ผมคิดว่ามันคงเป็นเรื่องที่น่าภูมิใจที่ได้ทำ การศึกษา สังคมอีก ห้าสิบ หกสิบปีข้างหน้า จะได้มีรากฐานที่แข็งแกร่ง เริ่มจากคนละไม้คนละมือ อดทนนิดหน่อย เพื่อลูกหลานในวันหน้าจะได้มีพัฒนาการด้านความคิดสร้างสรรค์อย่างสมบูรณ์ พร้อมพัฒนา
-
• ในตัวเราเอง
โดย พร อันทะ เมื่อ 2008-03-08 01:25:24
ชีวิตยังคงเดินไปเรื่อยๆ ตามทางของมันเหมือนเดิม แต่สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมคือ ระหว่างทางในการใช้ชีวิต เรื่องราวที่ไม่สามารถคาดเดาเอาได้ในแต่ละวัน ทำให้ต้องเตรียมพร้อมอยู่เสมอ ผมเพิ่งได้รู้ว่าการทำงานแบบไม่มีเวลาคิดอย่างอื่นนั้น เป็นอย่างไร