-
• alive
โดย radiz เมื่อ 2008-05-14 12:10:08
เวลาที่มีเวลา ผมมักจะนั่งคุยกับตัวเอง ถามตัวเองว่าเดิน หรือ วิ่งมาไกลแค่ไหน บางครั้งก็เหนื่อยอ่อนล้า ท้อใจ และ ผมก็จะยอมหยุดแล้วนั่งจมกับความรู้สึกนั้น ให้มันกัดกินให้เต็มที่สมประดา ผมคิดว่าผมมันมีปัญหาบ่อยชอบมองโลกในแง่ร้าย โลกมันเป็นสีดำสำหรับผมเสมอบางครั้งก็ทำมามากมายจนไม่ทันคิด ไม่ทันจำว่าอะไรต่อมิอะไรผ่านไปบ้าง แต่ใจมันก็ยังถวิลหาสิ่งใด สิ่งหนึ่งอยู่
เมื่อก่อนเคยแต่นั่งโทษทุกอย่างที่ทำให้เราเป็นแบบนี้ แต่วันนี้ผมเข้าใจแล้ว ชีวิตผมเคยย่ำแย่มาก ๆ เมื่อต้นปีของปีก่อนหน้านี้ ย่ำแย่ขนาดหนัก เมื่อความฝันลมแล้งมันหายไป เมื่อสิ่งที่สร้างวาดไว้มันเป็นแค่การหลอกตัวเอง พอตกลงมาในโลกแห่งความเป็นจริงมันทำให้ผมรู้สึกว่าผมโง่ โง่กว่าใคร ท่ามกลางคนที่มองดูถูกเพื่อน ๆ ที่ไม่แยแสเอือมระอา ด่าว่า ว่าผมคงไม่ได้ดีอะไรไปกว่านี้ หันหลังให้ครอบครัว สุดท้ายก็แพ้ แต่ก็ดีแล้วที่ผมแพ้ไม่อย่างนั้นก็คงไม่มีวันนี้ ขอบคุณคน ๆ นั้น ที่ทำให้รู้จักชีวิตมากขึ้น ชีวิตอีกด้านที่ไม่เคยเห็น