Web Standards

ผมพยายามนั่งดู ความเป็นไปในวงการผู้ประกอบกิจการ ผู้ทำงานเกี่ยวกับ Website ในบ้านเราอยู่เป็นเวลานานพอสมควร เรียกว่าในระยะหนึ่งได้ และ สิ่งที่คิด และ เขียนออกมานั้นอาจจะเป็นความคิดที่เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ หลาย ๆคนคิดกันไว้อยู่แล้วก็เป็นได้ ผมไม่อาจทราบได้เลยว่าปัญหาที่มันเกิดมันเกิดขึ้นเพราะ ระบอบสังคม วัฒธรรม ของบ้านเราหรือไม่ ที่ทำให้ทุก ๆ สิ่ง ทุก ๆ อย่างกลายมาเป็นเฉกเช่นทุกวันนี้ บริษัทที่อยากประกอบธุรกิจบนโลก online, Agency และ Freelancer หลาย ๆ แห่งในไทยกำลังย่ำอยู่กับบางสิ่งที่เขาเองเรียกว่าการพัฒนา สิ่งที่เขาเองเรียกว่า เขาทำได้ และ เข้าใจได้ถ่องแท้แล้ว นำมาประพฤติปฏิบัติกับลูกค้า หรือ งานของตน ซึ่งบางเรื่องเป็นเรื่องที่ควรหยิบยื่นให้โดยไม่จำเป็นต้องร้องขอค่าบริการเลยก็ได้ เป็นเรื่องง่าย ๆ ที่ถ้าลูกค้าเขามาอ่านใน Internet เจอเอง หรือ วันหนึ่งเมื่อเขาเข้าใจได้เอง อาจจะทำได้เองโดยไม่ต้องร้องขอ สิ่งเหล่านี้ หรือ หันไปใช้บริการของฟรีจากที่อื่น ที่มีประสิทธิภาพ และ ผลลัพธ์เหมือนกัน ผมขอใช้คำนิยามเรื่องราวแบบนี้ว่า "การเอาเปรียบ" อันนี้รวมไปถึงกระทั่งบริษัทที่ประกอบธุรกิจ online / Agency ปฏิบัติต่อกันและกัน หรือปฏิบัติต่อ Freelancer เช่นเดียวกันรวมไปถึง Freelancer ปฏิบัติต่อ Freelancer ด้วยกันเองอีกด้วย

อาชีพนักออกแบบ อาชีพอะไรก็ตามที่เกี่ยวกับงานศิลป์ ในบ้านเราเป็นเรื่องที่เหมือนกับว่าถูกปลูกฝังให้มองเห็นเป็นอาชีพที่ไม่สมควรทำ ไม่ควรเป็นเพราะโอกาสที่จะแจ้งเกิด ได้ค่าตัวแพงนั้นเป็นไปได้ยาก งานสวย ๆ บางที่อาจจะไม่ได้ตกเป็นผลงานของตน แต่เป็นของ Agency หรือ บริษัทที่ตนทำงานให้ โดยไม่มีข้อแม้ ระบอบนี้ยังคงเป็นอยู่ในประเทศไทย ที่ต่างบอกต่อ ๆ กันว่าวงการนี้เราพัฒนาเท่าทันแล้วกับสากลโลก อนึ่งรวมถึงอาชีพที่เกิดใหม่ในวงการต่างๆ ด้วยเช่น XHTML CSS Coder ในวงการ Website บางคนยังไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องมีอาชีพนี้ และ อาชีพนี้ต้องทำหน้าที่อะไรบ้างนั่นเป็นตัวอย่างวัฒนธรรมการปิดรับ สิ่งใหม่ ๆ ที่เกิดขึ้นในระบบสังคมของประเทศไทย อาจจะเป็นเพราะความทับซ้อน หรือ ความงงงวยว่ามันเกิดมาทำไม มาทำอะไรกันแน่ บนประเทศจับฉ่าย ประเทศนี้

หลาย ๆ ครั้งที่ผมเห็นการกดเงินเดือน ขูดรีดขูดเนื้อคนในประเทศเดียวกันเอง การกดขี่เด็กที่มีอนาคตให้ต้องจมปลักอยู่ในกรอบ ที่เขาเอามาอนุมานให้เด็กเหล่านั้นเชื่อฟังก้มหัวเดินตาม หรือ จำใจทำอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ (จะเอาไหมเงิน? จะทำไหมงาน?) คุณกำลังปลูกฝังอะไรให้กับเด็ก ๆ คุณกำลังทำอะไรกับคนที่คิดต่าง และ อยากได้โอกาสพัฒนาประเทศชาติ และ พร้อมจะช่วยกันยกระดับให้มันสูงขึ้น ผู้ใหญ่บางคนที่ทำตัวเหมือนว่ารู้ไปเสียทุกอย่าง แท้ที่จริงนั้นไม่ได้รู้อะไรเลย ผู้ใหญ่บางคนที่จ้องแต่จะหาช่องทางหาเศษหาเลย ไม่ว่าจะเงินทอง หรือ การเอาเปรียบทางจิตใจ หรือ ร่างกายคนอื่น ๆ นั่นเป็นสิ่งที่สังคมไทยกำลังเป็นอยู่ จะโกหกตัวเองไปใย และ มันน่าแปลกที่คนเหล่านี้ส่วนใหญ่จะเป็นใหญ่เป็นโตกันอยู่ ณ​ในขณะเวลานี้

จากครั้งก่อน ผมแนะนำสิ่งที่เรียกว่า Google-Apple Cloud ไปแล้ว เมื่อ Google มองการไกลถึงขนาดที่จะสร้าง Network ของ Super Computer (หรือ ที่เรียกว่า Cloud) วางไว้ทุกสารทิศทั่วโลกใบนี้ เพื่อเก็บข้อมูลทุก ๆ อย่าง เพื่อวาง Application ที่เราสามารถเข้าใช้ได้ทุกเมื่อ ซึ่งในอนาคตเราอาจจะไม่จำเป็นต้องมี Standalone PC อยู่ที่บ้านเพื่อทำงาน เราไม่จำเป็นต้องลง OS และ Software ต่าง ๆ มากมาย เพียงแต่เข้าไปใน Google ก็จะมีสิ่งต่าง ๆ ที่เราจำเป็นต้องใช้เตรียมพร้อมรออยู่ คุณผู้อ่านที่เป็นแฟน ๆ ของ Google App น่าจะทราบดีว่ามันมีเพิ่มมาทุกวัน ทุกวัน ให้เราได้เลือก ได้ลองใช้ ซึ่งผมคิดว่ามันเป็นของฟรีที่ดีเยี่ยมหลาย ๆ อย่าง

ทีนี้เรามาดูกันว่า ทำไม Google ส่งผู้บริหารบางคน ไปอยู่ใน Board ของ Apple ทีนี้เรามามองดูกันว่า ทำไม Google ถึงอยากให้ Apple สร้าง Super Computer ให้ เพราะ Apple ขึ้นชื่อว่าเป็น บริษัทที่เข้าใจหลักกายภาพของ user มากที่สุด และ สามารถผลิตนวัตกรรมที่หักล้างสิ่งที่ใคร ๆ ต่างคิดว่า คงไม่มีใครจะทำมันได้ มาแล้วนักต่อนัก ผมเพิ่งถึงบางอ้อเมื่อไม่กี่สัปดาห์มานี้ (หลายท่านอ่านจะ อ้อ ก่อนผมมาหลายเดือนแล้วก็ได้) ว่าทำไมถึงมี iPhone และ ทำไมถึงมี MacBook Air ออกมา ผมคิดว่ามันเป็นอนาคต อนาคตอะไร อนาคตที่กำลังจะใกล้เข้ามา (อ้างอิงจาก บทความของ : Nicholas Carr) ถ้าสิ่งต่าง ๆ ที่ว่ามานี้เกิดขึ้นจริง นั่นหมายความว่า MacBook Air และ iPhone นั้นอาจจะทำมาเพื่อรอ Project นี้ก็ได้เป็นแน่แท้ เราไม่ต้องการอุปกรณ์อะไรมากมายอีก เพียงแค่อุปกรณ์สำหรับ Access เข้าไปยัง Account ที่เรามีอยู่ของ Google ไม่ต้องมีรูปร่างใหญ่มาก พกพาสะดวกสบาย ที่เก็บข้อมูลก็ไม่จำเป็นต้องมีมากนัก เพราะว่าเรามีพื้นที่อยู่ในอากาศอยู่แล้ว เพียงแต่จ่ายค่าบริการรายเดือนเท่านั้นเอง ต่อไปพวก Computer ที่เป็น Standalone และ มีอุปกรณ์ และ Sofware ที่เพียบพร้อมนั้นอาจจะใช้เฉพาะกับงานเฉพาะทางเพียงเท่านั้น อาทิ การตัดต่อหนัง, การ render 3D และ งานหนัก ๆ ใหญ่ ๆ อื่น ๆ ที่ต้องกินทรัพยากรณ์ และ visual memory ที่ต้องเตรียมพร้อมหลาย ๆ อย่าง

60 ปีที่แล้ว Digital Computer ทำให้ข้อมูลของเราอ่านได้ 20 ปีที่แล้ว Internet ทำให้ข้อมูลเหล่านั้นง่ายต่อการเข้าถึง 10 ปีที่แล้ว search engine crawler ตัวแรกถือกำเนิดขึ้นจาก database เพียงตัวเดียว Google ทำให้หลาย ๆ องค์ประกอบ ทฤษฎีในทัศนคติเป็นจริง Google ในทุก ๆ วันนี้กลายเป็นอีกหนึ่งวัฒนธรรม ไม่ว่าใครต่อใครก็ต้องใช้ Google ฝังลึกหยั่งรากลงไปมากกว่าที่เราจะทันรู้ตัว

ข้อมูลมากมายมหาศาลเหล่านั้น ที่ Google เก็บมาไว้ใน database ของตน เมื่อ 10 ปีที่แล้วหลาย ๆ คนคงอาจจะมองว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาไร้สาระ แต่ในทุกวันนี้ผมคิดว่าแม้กระทั่ง 1 ตัวอักษร Google ก็ขายได้ มองย้อนกลับไปในยุคของ Kilobytes ข้อมูลจะถูกจัดเก็บบันทึกลงใน Floppy Disk ผมยังจำได้เวลาไปโรงเรียนเราจะพกแผ่น Floppy Disk ทั้งหลายเหล่านี้ไว้สำหรับ class ที่ต้องเรียน Computer ตั้งแต่ยังต้องท่องจำ Command Line ต่าง ๆ เพื่อที่จะสั่งให้เครื่องคอมพิวเตอร์ทำงานได้ตามที่ใจเราอยาก ต่อมาเป็นยุคของ Megabytes ข้อมูลทุก ๆ อย่างถูกเก็บลงใน Hard Disk และ มันก็ถูกพัฒนาไปเรื่อย ๆ จนสามารถเก็บข้อมูลได้เป็น Terabytes โดยที่ตัวมันเองก็เท่าเดิม แต่ใช้ Disk Array ในการจัดเก็บข้อมูลลงไป แล้วยุคของ Petabytes ล่ะจะจัดเก็บลงไปที่ไหน? มันจะถูกจัดเก็บลงไปใน "Cloud" (Cloud ในที่นี้คือ กลุ่มของ Supercomputer ที่จัดเก็บ Application และ ข้อมูลที่ถูกติดตั้งไว้ในทุกที่ ทุกมุมของโลก) ลองนึกดูว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าข้อมูลขนาด 1 Petabytes ถูกเก็บลงในฐานข้อมูลของ Google ทุก ๆ 72 นาที

เวปไซท์ค้นง่าย (Findablity Website) เป็นแนวคิดใหม่ที่เป็นหนึ่งใน Semantic Web ซึ่งมุ่งหวังจะให้ผู้ใช้นั้นสามารถค้นหาสิ่งที่ตนเองต้องการได้ง่าย และ เป็น SEO friendly เพื่อการ index ข้อมูลเก็บไว้สำหรับการเอาข้อมูลกลับมาใช้งานได้อีก

วันนี้ผมจะพูดถึงอะไร ผมจะพูดถึง Findability website ชื่อมันดูโก้เก๋ดีไหมครับ มันเป็นแนวคิดใหม่ของ Aaron Walter จริง ๆ แล้วก็ไม่ใช่อะไรใหม่ไปเลยทีเดียวเพียงแต่แนวคิดเหล่านี้ยังไม่มีใครบัญญัติชื่อให้มัน ลักษณะการทำงานของมันอย่างเป็นรูปธรรม ทีนี้เรามาดูกันว่า ไอ้ Findability Web มันคืออะไร ซึ่งโดยการทำงานของมันแล้วมันก็คือ Website ที่มีเป้าหมายมุ่งเน้นช่วยเหลือผู้ใช้ให้

ท้ายที่สุดแล้ว เราก็ได้ข่าวดี พร้อมๆ กันทั่วโลก Web Designers อาจจะเป็นกลุ่มที่ยิ้มออกได้มากที่สุดกับข่าวนี้ Microsoft ประกาศตั้งค่าเรนเดอร์หน้าเว็บด้วยโหมด Web Standards เป็นค่า Default และบอกด้วยว่า IE8 ได้แยกระบบการ Render ออกเป็นสามแบบแล้ว หลังจากที่ชีวิตอยู่ในแสงรำไรมานาน

ผู้เชี่ยวชาญทางด้าน Internet Marketing คงทราบกันอยู่แล้วว่าสิ่งที่ทำให้ผลลัพธ์ทาง SEO สูง ๆ นั้น ไม่ใช่การมุ่งทำโฆษณากับ .... หรือ จ่าย pay per click มีอีกหลาย ๆ วิธีที่ไม่จำเป็นต้องไปเสียเงินเสียทองให้เปลืองไปเปล่า ๆ

1.ถ้าคุณเขียนโค้ดถูก แต่บราวเซอร์แสดงผลเพี้ยน แสดงว่าบราวเซอร์ มีปัญหา 2.ถ้าคุณเขียนโค้ดผิด แต่บราวเซอร์ยังแสดงผลถูกต้อง นั่นแสดงว่า ทั้งตัวคุณ ทั้งบราวเซอร์ ต่างก็มีปัญหา

จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อ วันหนึ่งข้างหน้า สื่อสิ่งพิมพ์ ทุกชนิดสามารถเปลี่ยนไปใช้วัสดุพิเศษ ที่สร้างสรรค์ออกมาใหม่ คล้ายกระดาษ สามารถพลิกหน้าอ่านได้เหมือนกันไม่ผิดเพี้ยน แต่ ใช้ไฟฟ้าในการให้พลังงานเพื่อขับเคลื่อนและใช้ อินเทอร์เน็ต

อ้าว เร่เข้ามา พ่อแม่พี่น้อง มาก่อนได้นั่งหน้า มาช้าได้นั่งหลัง มาทีหลังอาจได้ยืน มาดึกๆ ดื่นๆ อาจได้ขี่คอกันดู วันนี้ ผมจะนำเสนอเรื่องความอ่อนด้วย ปัญญาในการใช้โปรแกรม Adobe Macromedia Dreamweaver 8.0.2 ของผมเอง

หลังจากที่ได้พูดถึง Web Standard ไปแล้ว คราวนี้ ผมขอพูดถึง Web Standards กันบ้าง อ้า อย่าเพิ่งงง ครับ 2 คำด้านบน มันต่างกันที่ เอกพจน์ กับ พหุพจน์

เพื่อน ๆ Designer หลายท่าน รวมถึงผมนั้น ต่างรังสรรค์ผลงานของตนเองมาจากความเข้าใจเกี่ยวกับศิลปะล้วน ๆ คงไม่มีใครปฏิเสธว่า เราจะมองงานของเราโดยรวมนั้นเป็นภาพ ๆ หนึ่งซึ่งเราจะปรุงเสริมเติมแต่งลงไปอย่างไร ส่วนการ code นั้นแทบจะไม่มีการได้คำนึงถึงเลย เราบางคนใช้ XHTML และ CSS ไปเรื่อยเปื่อยแบบตามมีตามเกิด จะมีใครบ้างที่เกิดความสงสัย ใคร่รู้ว่า ความหมายโดยแท้จริงนั้นมันมีอะไรอยู่บ้าง เราเพียงแต่คิดว่าเราจะเรียงกล่องเหล่านั้นออกมาให้สวยงามอย่างไร เคยคิดที่จะศึกษาธรรมชาติของมันโดยแท้จริงไหม CSS กับการคิดนอกกรอบ (สี่เหลี่ยม ตอนที่ 1) และ CSS กับการคิดนอกกรอบ (สี่เหลี่ยม ตอนที่ 2) ส่วนใหญ่โดยธรรมชาติของพวกเราแล้วเราเพียงแต่คิดง่าย ๆ ว่า ขอแค่มันออกมาดูดีก็เป็นพอแล้ว คงเป็นส่วนน้อยที่อยากจะศึกษาให้เข้าใจถึงแก่นแท้ของ Web Standards นั้นเพื่อที่จะนำผลประโยชน์ที่จะได้มาใช้ให้เกิดผลกับงานของตนเอง และ ผู้ใช้ให้มากที่สุด

เราคงต้องจัดลำดับความคิดของเราใหม่หากเราต้องการที่จะเรียนรู้ และ ทำความเข้าใจเกี่ยวกับ Web Standards ทำไม? เพราะเราต้องคำนึงถึงในทุก ๆ รายละเอียดก่อนที่จะนำเสนอทุก ๆ อย่างที่เราต้องการจะสื่อออกไป เพราะทุก ๆ อย่างละเอียดอ่อน, มีความหมาย และ มีความสัมพันธ์กันอย่างต่อเนื่อง scope ง่าย ๆ คือ เราต้องมอง และ คิดในแง่มุมที่แตกต่างไป โดยหลัก ๆ แล้วมีดังนี้

1. คิดและมองอย่าง นักเขียน
2. คิดและมองอย่าง วิศวกร
3. คิดและมองอย่าง ศิลปิน

ก่อนที่เราจะนำเสนองาน web design ที่เราตั้งใจสร้างสรรค์ออกสู่สายตาผู้ใช้ หรือ กลุ่มเป้าหมายที่เราเองนั้นต้องการ จะเห็นได้ว่ามันไม่ใช่แค่การออกแบบแล้วตัดออกมาเหมือนกับเมื่อก่อนแล้ว เราทุกคนจะต้องมองเพิ่มไปถึงการลำดับความสำคัญของเนื้อหา การจัดวางโครงร่าง และ การนำเสนองานให้สื่อถึงความเป็นตัวของตัวเราเอง การคิดและมอง ในแต่ละส่วนนั้นเป็นอย่างไร ให้ลองคิด และ มองตามกันไปเลยในบทความนี้

วิศวกรต่างรังสรรค์ผลงานต่าง ๆ ตามหลักวิธีการ และ บรรทัดฐานที่แน่นอน ปฏิบัติตามขั้นตอนอย่างเป็นระบบ และ มีจุดประสงค์จุดมุ่งหมายที่แน่วแน่ เช่น ไม้กระดานฝาบ้านต้องเรียงต่อกันอย่างเป็นระบบระเบียบ กำแพงต้องตั้งฉากกับพื้น เกียร์ต้องประกอบด้วยเฟืองที่ทำงานร่วมกันอย่างเป็นสัดเป็นส่วน

วิศวกรจะคิดคำนวณวิธีการ และ แนวทางแก้ไขปัญหาต่าง หรือ วิเคราะห์การใช้เครื่องมือหรืออุปกรณ์ในการสร้างงานของพวกเขาอย่างรอบคอบที่สุด ค่อย ๆ สร้าง ค่อย ๆ ดำเนินตามขั้นตอนไปที่ละขั้นเพื่อลดความเสี่ยง และ ได้ผลงานที่เป็นมาตรฐาน ด้วยการทำความเข้าใจในปัญหา เครื่องมือ และ อุปกรณ์ที่จะต้องใช้ในการทำงานในแต่ละครั้งอย่างพิถีพิถันและรอบคอบ

เมื่อคุณจะคิดที่จะสร้าง web ขึ้นมาสัก web คุณก็ต้องมาคิดเป็นลำดับเป็นหลักเป็นการเหมือนกับที่วิศวกรคิด คุณจะใช้ element ต่าง ๆ มาประกบประกอบกันอย่างไร เพราะ element แต่ละตัวนั้นต่างมีบรรทัดฐานของมันในการนำมาใช้งาน คุณจะขึ้นร่างขึ้นโครงอย่างไรให้ทุก ๆ อย่างลงตัว และ มีความหมายในตัวมัน เมื่อนำ content ต่าง ๆ เข้าไปวางแล้วทุกสิ่ง ๆ ทุกอย่างนั้นเหมาะสมถูกต้องหรือไม่

ทุก ๆ ครั้งที่มีการสร้าง web ขึ้นมาหรือ web page ขึ้นมาครั้งหนึ่ง ๆ นั้นเราก็ควรที่จะ ตรวจสอบทุก ๆ ครั้งด้วยว่าสิ่งที่เราทำนั้นถูกต้องตามมาตรฐานที่บัญญัติขึ้นไว้หรือเปล่า เหมือนกับวิศวกรที่จะต้องตรวจสอบมาตรฐานของผลงานของตนทุก ๆ ครั้งว่าผ่านถูกต้อง และ ปลอดภัย หรือไม่ เราวาง content ได้ถูกต้องหรือไม่ tag ต่าง ๆ ที่เราวางไว้นั้นถูกที่ถูกทางหรือไม่ เมื่อนำ CSS เข้ามาตบแต่งให้สวยงามแล้ว CSS ที่เราใช้นั้นถูกต้องตามมาตรฐานหรือไม่ เมื่อมีการแจ้งให้แก้ไขข้อผิดพลาด ก็ไม่ควรที่จะละเลยควรจะแก้ไขปัญหาเหล่านั้นในทันที เพื่อประโยชน์ใช้สอย ทั้งของตนเอง และ คนอื่น ๆ

ศิลปินถ่ายทอดประสบการณ์ ความคิด และ ความรู้สึกของพวกเขา ผ่านความสวยงาม พวกเขาได้รับแรงบันดาลใจ จากสิ่งต่าง ๆ บนโลกที่อยู่รอบ ๆ ตัวเขา และ พวกเขาก็เป็นแรงบันดาลใจ ให้กับสิ่งต่าง ๆ อื่น ๆ ด้วย การออกแบบ website นั้นก็คือ ข้อมูลที่ผ่านการกลั่นกรองมาเรียบร้อยแล้วว่าเป็นประโยชน์, เป็นความคิดที่สื่อออกมาถึงผู้รับได้ และ ข้อมูลนั้นสามารถถ่ายทอด และ ดึงดูดเย้ายวนไปถึงผู้รับได้อย่างสมบูรณ์แบบ

การออกแบบโครงร่างภายนอก คงเป็นเรื่องเกี่ยวกับความสามารถทางศิลป์ล้วน ๆ การคิดคำนึงถึงภาพที่เราจะออกแบบมาให้สวยงามวาด หรือ ออกแบบ อย่างไรออกมาให้สวยมันเป็นเรื่องง่ายที่เราจะทำ แต่การนำมาใช้กับการทำ website นั้นมันต้องคิดลึกซึ้งไปกว่านั้น เพราะมันไม่ได้เป็นเพียงแต่ภาพที่เราวาดออกมาเพียงเท่านั้น มันไม่ได้มีไว้เพื่อดูเพียงตาเปล่า หากทว่ามันมีส่วนที่จับต้องได้ นำไปใช้ต่อได้ เช่น ภาพเล็ก ๆ น้อย ๆ ของข้อมูล content ต่าง ๆ ที่เป็นตัวหนังสือที่ผู้ใช้สามารถนำไปใช้ต่อ เช่น เก็บไว้อ่านเก็บไปอ้างถึงได้

เพราะฉะนั้นเมื่อคุณจะต้องออกแบบ website คุณจะต้อง คิดและมองอย่าง นักเขียน เป็นอันดับแรก จากนั้นคุณต้องคิดและมองอย่าง วิศวกร และ ท้ายที่สุดถึงจะคิดและมองอย่าง ศิลปิน ทีนี้เราก็กลั่นกรองออกมาตาม sense ที่เราได้ลำดับความคิด และ เรียนรู้ใหม่ทั้งหมดของเราเลย เช่น สีสันหน้าตาเป็นอย่างไร การจัดวางตัวหนังสือ การกำหนดช่องว่างระหว่าง content จัดเรียงหน้าตาที่ user จะเข้ามาสัมผัสอย่างไรให้สวยงามเหมาะสมที่สุด ทำอย่างไรให้การแสดงผลของ website ของเรานั้นไม่ผิดเพี๊ยน ข้อมูลไม่มีการเสียหายเมื่อต้องการเปลี่ยนแปลงโครงสร้าง และ/หรือ รูปร่างหน้าตา จะเห็นได้ว่ามันจะทำงานร่วมกันอย่างเป็นระบบ

เคยสงสัยกันไหมครับ ว่าทำไม Browsers จึงใช้ html และ หรือ xhtml ในการแสดงผลหน้าเว็บ ทำไมไม่แสดงผลด้วย php เลย