โดย พร อันทะ เมื่อ 2007-06-05 00:39:02 ดูทั้งหมด 105 ครั้ง
มันหายากเหลือเกิน กับคนที่จะใช้ชีววิตไปด้วยอุดมการณ์เต็มร้อย ตั้งแต่เกิดจนตาย หายาก มิใช่ไม่มี มี และมันมีน้อย จึงใช้คำว่าหายาก
ทุกคนต่างมีอุดมการณ์ของตัวเอง เล็กบ้าง ใหญ่บ้าง ยืดบ้าง ยาวบ้าง ตามประสบการณ์ และลักษณะแห่งการใช้ชีวิต
ผมก็เฉกเช่นเดียวกันกับหลายท่าน อุดมการณ์ก็มีกับเขาเหมือนกัน แต่มันกระท่อนกระแท่นและแสนจะไร้ซึ่งประโยชน์โดยส่วนรวม
อุดมการณ์ที่ยิ่งใหญ่มีอะไรบ้าง เช่น เราจะสู้เพื่อส่วนรวม เราจะสู้เพื่อประชาธิปไตย เราจะสู้เพื่อชาติไทย เราจะสู้เพื่อหัวใจตัวเอง
การเอาสภาพจิตใจเป็นที่ตั้งเพื่อเป็นการรักษาระดับความสมดุลของอุดมการณ์ เป็นอีกอย่างที่ผมชอบและรักที่จะทำ จิตใจพร้อมสู้เมื่อไหร่ เราค่อยงัด อุดมการณ์ ออกมา ถ้ามันเซ็ง ก็เก็บไว้ก่อนก็ได้ ไม่ตาย คงได้ทำ ทำไม่ได้ก็ช่างมัน ไม่ค่อยมีใครสนใจว่าเราทำอะไรยังไง แต่สนใจแค่เราทำอะไรออกมาแล้วมันมีประโยชน์กับเขามากมายแค่ไหน แค่นั้นเอง
ย้อนกลับไปสมัยเรียนระดับอุดมศึกษา ผมเชื่อว่าหลายคนในที่นี้มีความมุ่งมันที่จะใช้พลังอันแรงกล้าของตัวเอง พัฒนาสังคมไปในทางที่ตนเองถนัด หลังจากจบการศึกษา แต่สุดท้ายมันไปจบที่ตรงไหนไม่รู้ เมื่อมาเจอความเลวร้ายของระบบ เลวร้ายในแบบที่เราไม่สามารถคาดเดาได้
การยอมศิโรราบและลอยตามระบบจึงเกิดขึ้น เพื่อความอยู่รอดของปากท้อง
ใช่ว่าเราจะยอมตลอดไปไม่
กบฏเล็กๆ ในจิตใจ ยังคงเรียกร้องอุดมการณ์กลับมา ได้อย่างกระท่อนกระแท่นเสมอ เสมอ
Tags:
Unknown Version Unknown
