โดย พร อันทะ เมื่อ 2008-06-19 21:19:33 ดูทั้งหมด 219 ครั้ง
หลายคนคงเคยเกิดความรู้สึกค้างคา ค้างคา ในที่นี้ คนละเรื่องกับ คาใจ บางที่เราสามารถที่จะค้างคา โดยที่ไม่ต้องคาใจได้เหมือนกัน เพราะอาการค้างคาอาจจะเกิดจากสภาพแวดล้อมไม่เอื้ออำนวยต่อการไปถึงจุดหมาย ทั้งๆ ที่เรานั้นมีวิธีการอย่างเต็มรูปแบบไว้เพื่อสานต่อ แต่อาการคาใจหมายถึงความสงสัยที่ยังติดพัน ยังมองไม่เห็นทางออกและยังต้องการที่จะวนหามันอยู่โดยที่ไม่รู้ว่าวิธีการมันจะเป็นยังไง
อาการผมเป็นอย่างแรกคือ อาการค้างคา แต่ต้องไป ไปเพื่อเป้าหมายที่แตกต่าง ไม่ใช่เบื่อหรือไปหางานใหม่ที่รายได้ดีกว่า แต่ผมไปเพื่อบางอย่าง อย่างที่หลายๆ คนเรียกกันว่า ธุรกิจครอบครัว ธุรกิจครอบครัวอย่างที่ว่าผมอาจจะไปจับจิ้งหรีด ก่นจิ๊โป่ม หรือหาแมงกะซอน ขาย ผมยังค้างคาอย่างที่บอก แต่ด้วยสถานการณ์ ผมไม่ไปคงไม่ได้ มันคงถึงเวลาแล้วจริงๆ
ตลอดระยะเวลาสองถึงสามปีที่ผ่านมา ผมคลุกคลีกับเรื่องราวของ WWW การเขียนเว็บ ออกแบบเว็บ ทำเว็บจนกระทั่งเดินทางมาถึง Web Standards ปัจจุบัน ทำงานในตำแหน่ง Executive Web Accessibility ไม่มีอะไรแตกต่างในเรื่องภายนอก แต่ภายในช่างแตกต่างอย่างเห็นได้ชัด
หลายคนที่พลัดหลงเข้ามาใน กึ่งเว็บ กึ่ง Blog ของ ThaiCSS แห่งนี้ แรกๆ อาจจะมึนงงว่าอะไรของมัน อยากจะเข้ามาหาเรื่องราวการเขียน CSS แต่มาเจอเนื้อหาบ้าบออะไรไม่รู้ ซึ่งตรงนั้นผมก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ เนื้อหาที่เป็น CSS นั้นก็คงพอมีอยู่บ้าง แต่จะช่วยได้มากน้อยหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับบุคคลครับ ผมก็ยังไปเรื่อยๆ ของผม ไม่มีอะไรพิเศษ เป็นคนธรรมดาๆ ทำงานธรรมดาหน้าตาอีสานๆ บ้านของเฮาเหมือนเดิม
ในส่วนของบทความผมตั้งใจจะทำเป็น VDO ด้วยซ้ำ แต่เกรงว่ามันจะสะดวกสบายเกินไปหรือไม่ เพราะลำพังคนไทยกับเปอร์เซ็นการอ่านหนังสือก็น้อยอยู่แล้ว ไม่ได้อยากให้นั่งดู นั่งฟังกันอย่างเดียว แต่มันก็ยังอยู่บนความเป็นไปได้สองจิตสองใจว่าจะทำหรือไม่ทำดี แต่ถ้าลองได้ทำแล้วมันไม่ได้เต็มที่ผมคงไม่ทำ เหมือนๆ กับที่ผมรวบรวมเนื้อหาการเขียน CSS XHTML เอาไว้แล้ว แต่ผมไม่ได้เอามาให้โหลดกันไปอ่านอย่างที่ผมพูด เพราะความรู้สึกของผมมันออกแนวเดียวกันนี้ แนวที่ว่าทำให้คนอื่นสบายมากไปหรือเปล่า
เพราะฉะนั้น ที่กล่าวมาด้านบนจึงกลายเป็นเรื่องค้างคาแทบทั้งสิ้น เป็นเรื่องค้างคาที่ทำยังไม่เสร็จ เป็นเรื่องค้างคาที่ทำเสร็จแล้วแต่ไม่ได้เอาออกมาสู่สาธารณะชน จนวันนี้ผมหนีความค้างคานั้นไปเฉยๆ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้กลับมาสะสาง
มันยังค้างคา แต่เมื่อถึงเวลาแล้วเดี๋ยวเรากลับมาสะสางให้เสร็จสิ้น จะได้หายระคายเคืองกัน
มีความสุขกับการใช้ชีวิตค้างๆ คาๆ ครับ
Tags:
Unknown Version Unknown
