โดย Radiz เมื่อ 2008-06-16 02:10:11 ดูทั้งหมด 367 ครั้ง
บางครั้งเราก็ชอบสร้างเรื่องราวบางอย่างมาเพื่อปกป้อง ตัวเราเอง จากเรื่องบางเรื่อง
บางที เราก็อยากจะหนีทุก ๆ สิ่ง ทุก ๆ อย่างที่เผชิญ อยู่ ณ บัดนั้นบัดดล เวลานั้น
บางครั้งเราก็คิดถึง แต่สิ่งที่มันไม่สามารถย้อนคืนกลับมาหา หรือ แก้ไขมันได้
... ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า
ผมมีเวลาสังเกตุ ความเป็นไปมากมาย ในสิ่งแวดล้อมที่พาดผ่าน รอบตัวผม
บางทีก็เข้าใจ บางทีก็ไม่เข้าใจ
บางที เราก็พยายามอยากช่วย อยากเปลี่ยน ชีวิตของใครซักคนให้มันดี ให้มันมีอะไรที่ดีขึ้น
แต่บางครั้งนั้นก็สำเร็จ และ ไม่สำเร็จ
บางทีเราก็ได้แต่ถามว่า ทำไม? ... ทำไมนั่น ... ทำไมนี่ ...
เหนื่อยหน่าย ...
จะมีสักกี่คนที่โอบกอด โดยไม่ต้องถามว่าน้ำตานั้นมาจากที่ไหน
จะมีสักกี่คนที่อยู่ข้าง ๆ แม้ไม่มีเหตุผลอันใด ที่เราจะต้องการเขา
วันนี้มันสับสน ได้แต่ภาวนา ให้ชีวิตใหม่มันเริ่มโดยเร็ววัน
ขอบพระคุณ สำหรับกำลังใจ ที่ส่งมาจากทุกคน
วันนี้ผมรู้สึกเปล่าเปลี่ยว เพื่อนผมกำลังจะจากไป อยู่ไกล
เราคงไม่มีเวลาพูดคุยเหมือนก่อนเก่า ... เราคงเจอกันยากขึ้น
ยากขึ้น
บางคนก็อยู่ใกล้ แต่ก็เหมือนไกล ... บางคนที่อยู่ไกล กลับเหมือนมันอยู่ใกล้แค่ตรงนี้
คอยให้กำลังใจเราเสมอ ในวันที่เราล้ม
ผมกำลังฟังเพลงของ Silly Fools (ไกล) ผมกำลังคิดถึงแม่ ที่เพิ่งมาเยี่ยมผมและกลับไปเมื่อยามบ่าย ผมกำลังคิดถึงพ่อ ที่คอยเป็นห่วงผมกับน้องเสมอ แม้เวลาทำงานของท่านจะมีน้อย แต่ท่านก็โทรมาหาเสมอ บางทีผมก็ลืมไปว่าพ่อกับแม่ ไม่ได้อยู่ด้วยกัน บางทีผมก็รู้สึกมีความสุขเหมือนวันวาน บางทีผมก็ทุกข์ ที่ผมไม่มีบ้านให้กลับ
บ้านที่มันไม่มีพ่อกับแม่ มันจะเรียกว่าบ้านได้อย่างไร
แต่ผมก็คิดถึง พ่อ แม่ และ พร ที่กำลังจะจากไปอยู่ไกล
แต่ผมก็มีคราฟ มีพี่โอ๊ต มีน้อง ๆ ที่ยังคอยอยู่ที่นี่
มีผู้หญิงอีกคนที่รักผม และ ดูแลผม ให้มันเต็มมาตลอด ... ความรู้สึกที่ขาดหาย ...
แม้จะไม่เต็มไปเสียทั้งหมด
แต่ก็ขอบคุณ และ อยากบอกว่าคิดถึง ทุกคน
ความรู้สึก นึกคิดที่มันไม่ปะติดปะต่อ ในหัวตอนนี้ มันมากมายเสียนี่กะไร
ได้แต่รอให้มันจาก ... จบไปในเร็ววัน
Tags:
Unknown Version Unknown
